Obłąkana

grudnia 14, 2017

Obłąkana

Przychodzę na praktyki, zabieram się za robienie frytek wraz z kumpelką. Cała moja, składająca się z czterech osób drużyna ma ręce pełne roboty.

Przychodzi spóźniona druga grupa, tym razem o rok starsza, która zasiada z dupskiem na krzesło i czeka na gotowe.

Wielka kurwica mnie bierze, ale w głębi ducha mówię sobie "spokojnie Sandra, oddychaj, bądź spokojna"

Pytam się nauczycielki, o której skończymy, bo muszę, po prostu muszę załatwić sobie transport żeby nie czekać 3h na autobus.

-Bliżej 11.30, czy 12?-pada z mych ust pytanie

-A o której byście chceli?

No to mówię kobiecie, że 11.30 jest okay, a ona się zgadza.

Piszę do mamy, że ma na tą być.

A ja nadal męczę się na praktykach.

Nie mam już w co rąk włożyć, bo muszę sprzątać i latać to do frytek, to do drożdżówek, w między czasie robić kruszonkę i wiele innych.

Myję ładnie stanowisko, a baba do mnie z sapami dlaczego nie są włożone drożdżówki do pieca.

Połykam głośno ślinę i znowu w myślach się uspokajam. Biorę głęboki wdech, patrze na nią z wyrzutem i mówię.

Sorry, ale trzeciej ręki nie mam, a zajęta jestem sprzątaniem, bo nikt inny tyłka nie ruszy!"

<przypominam, że druga grupa nadal nic nie robi i siedzi>

Ale to nawet był pikuś. Poradziłam sobie z moją ekipą bardzo dobrze. Zrobiliśmy wszystko sami.

Zbliża się godzina 11.30, pytam czy mogę wyjść, a baba, ze nie bo nie posprzątanie.

No to biorę miotłe, bo reszta ogarnięta i zamiatam. Powtarzam ponownie pytanie już mocno zirytowana. Ona na to, ze jeszcze trzeba umyć tą podłogę i nas nie wypuści. 

Nikt,ale to nikt z tamtej grupy się nie ruszył, a siedząc od samego rana, mogliby zroić chociaż tą jedną czynność.

I teraz czytelniku drogi, wyobraź sobie mnie, osobę na codzień cichą i spokojną, nie mówiącą za dużo przez nieśmiałość, która wpada w szał tz"Grażyna ci się odpala" (moja mamuska)

Bierze wiadro, wrzuca je do umywalki, puszcza wodę, a przechodząc koło czegokolwiek rzuca tym robiąc straszny hałas.

Wpadłam w takiego wkurwa, że każdy schodził mi z drogi, wiadro latało po całej kuchni 

Baba jeszcze do mnie "kafelka po kafelce"

Spojrzałam się na nią wzrokiem zabójcy i chyba zczaiła, że coś nie tak, bo w połowie kazała mnie zmienić, a mnie w końcu wypuściła z kuchni. 

I ja się pytam Po cholere przyłażą tacy na praktyki?

Co tylko siedzą, jedzą gotowe i non stop są w internecie. 

A miałam sie dzis nie denerwować...