Week time #2

kwietnia 14, 2019

Week time #2

"Ostatni spacer w moim miasteczku "

Ostatnio pisałam o ładnej pogodzie, a tu nagle mocny spadek temperatury.

Smuteczek i to wielki.

Uwielbiam ciepełko i to bardzo. Słońce zawsze dodawało mi dużo energii i motywacji.

Dzięki niemu cały świat nabierał barw. Niebo było mocno niebieskie, trawa soczysto zielona, a reszta kolorowa. 

Cały ten tydzień spędziłam w domu. Z powodu trwającego strajku nauczycieli, odwołano nam lekcje, z czego bardzo się cieszyłam, bo potrzebowałam czasu wolnego.  Mój mózg błagał o to, żeby mógł odetchnąć troszkę od słówek z angielskiego! 

Mimo, że tydzień minął mi zaskakująco szybko, nie uważam, że całkowicie go zmarnowałam na siedzeniu i  nic-nie-robieniu. 

PONIEDZIAŁEK

W pierwszy dzień tygodnia pojechałam do szkoły. Wiedziałam, że strajk się rozpoczął, ale miałam praktyki, które strajku nie obejmowały. 

Godzina 6.41, stoję zmarznięta na przystanku. Podchodzi obcy mężczyzna i zagaduje, to o pogodzie, to o pracy. Nie mam za bardzo ochoty na rozmowę z rana zwłaszcza z nie do końca trzeźwą osobą. Odpowiadam grzecznie i sama nawet coś od siebie dodaję, po czym uśmiecham się i wchodzę do komunikacji miejskiej. Wybieram swoje ulubione miejsce, zakładam słuchawki i rozglądam się dookoła. Szału nie ma. Raptem trzy osoby ze mną, ale czego się spodziewać? Kto normalny jeździ do szkoły, gdy w niej nie odbywają się lekcje?

Moje zdziwienie, gdy widzę kilkanaście przystanków i kilometrów dalej grupe osób z plecakami, było bezcenne. Myślę sobie, że nieźle ich coś wzięło, że może nic o strajku nie wiedzą, ale moje rozmyślania znikają, gdy słyszę słowo"alkohol" i już wszystko rozumiem. W sensie rozumiem, czemu są w autobusie, ale nie kumam dlaczego wybrali taką godzinę na picie. Bo po co? Nie można kulturalnie w domu? Albo później?
No nic. Dojeżdżam do celu i tak strasznie mi się nie chcę. Idę pod paczkomat i czekam na Kam. Witamy się i idziemy do Centrum Edukacji. Nikogo nie ma, więc kierujemy się na świetlicę. Siedzi tam pozostała grupa ludzi i jakoś tak od słowa do słowa rozpoczynamy konwersację.
W końcu zjawia się nauczyciel i wielkie zdziwienie, że przyjechaliśmy. Obrażony mówi, że ma strajk niemy i on nic nie nadzoruje. Nie powiem, że się nie zdenerwowałam, bo nic nam nie mówił, że mamy nie przychodzić, a jeszcze bardziej mnie wkurza jego zachowanie i głupie miny, kiedy coś robimy.  W końcu praktyki dobiegają końca, a my wychodzimy i kierujemy się do auta. Wsiadamy i w pięknej pogodzie wracamy do domu.
Godzinę później, wykąpana i najedzona sięgam po telefon i wpisuję adres szkoły w wyszukiwarkę. Kilkam informację od dyrekcji i moje wkurzenie ponownie wraca, bo jasno i wyraźnie jest napisane, że praktyki odbywają się normalnie.
Lecę przyrządzić obiad, a później czekam na mamę, aż wróci z pracy.
Resztę dnia spędzam na dworze, bo wiem, że ma być załamanie pogody i chcę jeszcze poczuć promienie słońca na skórze.
Biorę pupila i biegnę na ogródek. W tym czasie odbywa się porządek ogrodowy, w którym pilnie pomagam, a po kilku godzinach wymęczona wracam do domu.

WTOREK

Wtorek zaczęłam dosyć niemiło. Obudzona koszmarami zwlekam się z łóżka.
Biegnę do łazienki umyć się i zrobić inne poranne pierdoły. Później wracam na samą górę i zabieram się za porządki w pokoju, bo wygląda, jakby przeszło tornado. Po godzinie jestem padnięta i jedyne o czym marzę to pójscie spać, ale nie ma takiej opcji. Zabieram się za swoje niegdyś ulubione zajęcie,  czyli wykreślanki. Sięgam po długopis i zaczynam"zabawę".
Pochłania mnie to tak bardzo, że muszę biec do kuchni robić obiad. Udaję się na styk. Szykuje talerze i po 14 jesteśmy już najedzeni. Mycie naczyń, ubranie dresów chłopaka i jego bluzu, białe buty i można iść pracować w ogrodzie. Godzina 19.15 wracam do domu i pierwsze co robię, to przebranie się w coś ciepłego, a następnie uszykowanie i zjedzenie kolacji. Czterdzieści minut później dostaje SMS, że Kam już idzie, więc zjadam resztki kanapek i biegnę ubrać buty i kurtkę. Otwieram drzwi, odbieram książkę i wychodzmy w ciemny rynek.
Krążymy i krążymy, aż w końcu docieramy do miejsca naszego spotkania i dosiadamy na ławeczkach do Roksi. Gadamy i nagle jesteśmy świadkami dosyć śmieszniej bójki.
Żeby nie było, nienawidzę patrzeć jak się ktoś bije, ale muszę przyznać, że bijatyka w formie pijanego tańca, była zabawna!
Nie wiem ile tak siedzimy, ale zdążyłam już zmarznąć, więc każdy idzie w swoim kierunku. Każdy wraca do domu.
I tak też jest ze mną. Ledwo udaje mi się odkluczyć dom, bo tak bardzo mam skostniałe palce. Wchodzę odrazu do łazienki i szykuję się do kąpieli, ale uprzednio rozmowa telefoniczna z Dawidem. Wskakuję do łóżka i sięgam po pożyczoną książkę "Najlepszy powód by żyć" -gdy to piszę, książka jest już przeczytana od kilku dni i była niesamowita!

ŚRODA

Środę chyba najbardziej poświęciłam na nadrabianiu internetowych zaległości. Ale żeby nie było, dużo czasu spędziłam też rodziną i było dużo śmiechu!

CZWARTEK

Muszę przyznać, że tu zaszalałam jeśli chodzi o godzinę wstania, bo była to 11.40. Nie żartuje!
Ogarnięta zeszłam do kuchni i uszykowałam sobie pożądane śniadanie, a do tego w tle film "The Kissing Booth".
Później odrazu zabrałam się za wykreślanki i skończyłam ich całą książkę. Miałam w planach zacząć czytać inną książkę, bo pożyczoną skończyłam w nocy dzień wcześniej, ale nie miałam na to aż tak wielkiej ochoty i zostawiłam to na później. Wybór padł na  gre "DINO PARK" i tak mi zleciało do pory obiadowej. Wstawiłam wodę w garnku, a gdy ta się gotowała wsuwałam po kolei makaron.
Spaghetti gotowe, można się zajadać!
Czwartek, mimo późnego wstania, był najdłuższym dniem. Ciągnął się w nieskończoność i wiedziałam, że w końcu tego pożałuję. Intuicja się nie myli.
Wieczór jest naprawdę skopany i nawet nie mam ochoty na cokolwiek.

PIĄTEK

Początek weekendu, był dla mnie tak naprawdę wielkim zaskoczeniem. Nie dosyć, że dopiero wieczorem uświadomiłam sobie jaki jest dzień tygodnia, to na zakończenie dnia, wydarzył się mały, ale za to jaki piękny incydent.
Z rana obiecałam sobie, że nie będę się z niczym spieszyć. Po porannej rutynie wdrapałam się schodami do pokoju i zaczęłam przeglądać swoje rzeczy. Pogrupowałam je i z wielkim zdziwieniem odkryłam, że niektóre z nich nadal mają metki🙄🤣
Po upływie jakiegoś czasu, zajęłam się najlepszą rzeczą jaką kiedykolwiek ludzkość odkryła, czyli jedzeniem.
Gdy mój brzuch był już najedzony, oczywiście czas na drzemkę, która nigdy mi nie wychodzi, bo nie umiem zasnąć w dzień. Pod wieczór poszłam z mamą do ogrodu, a gdy już z niego wróciłam, po prostu wzięłam kąpiel. Ubrana już w piżamę, zmywałam lakier z paznokci, a w tle leciało 19+. I czas mi tak mijał, aż do momentu, gdy dostałam sms i snapa od chłopaka, że jest w mojej miejscowości pod moim domem. Wyobraźcie sobie, jak szybko ubierałam na siebie jeansy i czarną bluzę, po czym biegnę po schodach dwa piętra niżej. Rodzina miała ubaw!

SOBOTA

Czekałam długo na ten czas. O godzinie 9.35 przywitałam się z chłopakiem i razem poszliśmy na ogródek kopać ziemię, żeby mama miała niespodziankę, bo akurat chciała się za to zabrać.
Zajęło nam to mniej więcej godzinę czasu, ale w przerwach musiałam biec do mieszkania wstawić do piekarnika kurczaka. BYŁ PRZEPYSZNY!
Mama wraca z pracy, najedzona juz jest, a ja do niej, że ma się szykować idziemy kopać ogródek.
Gdybyście widzieli jej zaskoczenie😂 i siarczyste przekleństwa zdziwienia.
Bezcenne naprawdę.
Mimo to, pomagamy mamie w drobnych detalach i wszystko kończymy ok 16. Jesteśmy tak padnięci, że wszyscy kładą się na "5 minutową" przerwę. Wszyscy chyba wiedzą jak to się kończy, haha.
W końcu upragniony wieczór nadchodzi, a my już wykąpani nadrabiamy filmy na yt i  spędzamy czas razem.

NIEDZIELA

W roku szkolnym nie lubię niedziel i to bardzo. Ale, gdy strajk trwa, niedziela jest bardzo przyjemna.
Poza tym, że musiałam wcześniej wstać i niechętnie wyjść z łóżka, ponieważ chłopak jechał na mecz, to i tak nie dało mi się to we znaki.
Cały dzień poświęciłam sobie. Zrobiłam maseczki na twarz, czytałam książkę, oglądałam film "Tini :Nowe życie Violetty" i bardzo, bardzo wam polecam! Nawet jeśli nigdy nie byliście fanami tego serialu.

Nie chcę was już zanudzać moim tygodniem.
Pisałam ten post cały tydzień, ale mam nadzieje, że jakoś to wyszło. Muszę przyznać, że dużo czasu spędziłam w ogrodzie przez te 7 dni, ale to nieważne. Dużo świeżego powietrza dobrze mi zrobiło.

A jak u was?
Miłego dnia/ wieczoru.
Buziaki xoxo