Skorzęcin

lipca 10, 2019

Skorzęcin

Pobudka z samego rana, szybkie pytanie, krótka odpowiedź i tak godzinę później jestem w aucie z chłopakiem, rodzeństwem i mamą.
Zmierzamy w konkretny cel, na plaże, popływać, odpocząć i wygrzać się na słońcu.

Docieramy na miejsce i to, co ukazuje się moim oczom, sprawia, że czuję małe skrępowanie.
Parkujemy auto, bo doskonale wiemy, że dalej korek będzie jeszcze większy, a miejsca  na parkingu kiedyś się kończą.
Zabieramy swoje plecaki, koszyk i ruszmy piechotą na plaże.
Ledwo znaleźliśmy wolny skrawek piasku, na którym mogłam rozłożyć swój różowy kocyk.
Okay, miejsce znalezione, koc rozłożony, ciuchy zdjęte i można lecieć do wody pływać.
Na początku idę z mamą, bo chłopacy coś niechętni na pływanie.
Woda jest przyjemna, czysta, a najlepsze jest to, że można iść długo w dal, a i tak ma się grunt.
Wracamy z mamą na koc, ale ja lecę dalej, bo w końcu i mój chłopak  postanowił wejść do wody. Materac wcześniej napompowaliśmy, więc można z niego korzystać.
Do dmuchania nikogo, ale do pływnia to każdy!
W końcu walkę o ponton wygrywa Simon i cały w skowronkach dryfuje po falach.
W jeziorze dużo ludzi, na piasku jeszcze więcej, ale nie czuć się jakoś bardzo przytłoczonych, no może gdyby nie te parawany.
W sumie nic do nich nie mam, ale czy ludzie naprawdę potrzebują 10 metrów na trzy osoby?
To my w piątkę zmieściliśmy się na 1.5 m kocu i problemu nie było.
W tle było tylko słychać komentarze ludzi wokół  "Janusze, Polaczki"

Ludzie przychodzili, odchodzili, a na ich miejsce przybywało jeszcze dwa razy tyle.
Każdy chciał wypocząć i chyba nikt nie spodziewał się takiego tłumu.
Mimo wszystko było naprawdę fajnie spędzić ten dzień w gronie najbliższych mojego serca.

A wy lubicie spontaniczne wyjazdy?

Niestety nie mam żadnych zdjęć z tego wyjazdu, ale poratuję się tymi sprzed roku. Mimo, że są z morza, a nie z jeziora to i tak nadadzą klimat!