Monday - Friday. 💮

maja 23, 2020

Monday - Friday. 💮

Hej, hej!

Co u Was słychać? Jak wam minął tydzień? Jak się czujecie?

Mam nadzieję, że wszyscy jesteście zdrowi i szczęśliwi! 😇

Dziś przychodzę z bardzo luźnym postem, taką pogawędką, jak do znajomego.

Osobiście lubię takie posty na czillerce, dlatego pomyślałam sobie "Hej! Dlaczego sama nie robisz ich często?"

Więcej mówić nie musiałam, hahah.

Wiecie jak wiele może stać się przez jeden dzień? A ile przez cały tydzień!
U mnie się zadziało i nawet po kilku dniach nie mogę uwierzyć w to, że na niektóre sprawy sama się zgodziłam. Jesteście ciekawi co wywinęłam? To zapraszam!
Uszykujcie sobie herbatkę, kawkę lub wodę - pijcie dużo, bo to ważne - tak jak ja i do dzieła!
Ja do pisania, Wy do  czytania.


PONIEDZIAŁEK.

Zawsze myślałam, że Poniedziałki są okropne, bo oznaczają początek szkoły, ale odkąd do niej nie chodzę, pierwszy dzień tygodnia nie wydaje mi się ani trochę bardziej interesujący.  Niedziele bywają strasznie leniwym dniem, a w Poniedziałki próbuję wybudzić się ze stanu hibernacji.
Pogoda w tym tygodniu też nie była najlepsza, dlatego też miałam ciężkie zadanie przed sobą. Aż wstyd się przyznać, ale głównie leżałam w łóżku z ulubioną książką, przeglądałam internet i jadłam. Cały dzień oczy same mi się zamykały, być może dlatego, że poprzedniego dnia wróciłam o 6 nad ranem do domu i nie spałam całą noc.
Deszcz za oknem nie powodował u mnie zbyt dużych wyrzutów sumienia, za takie marnotractwo czasu, ale mimo wszystko jakieś się pojawiły. Najpożyteczniejszą rzeczą, jaką tego dnia zrobiłam było uszykowanie potrzebnych dokumentów do lekarza i nałożenie maski na włosy..
A nieee, przepraszam!
Tego dnia, pojechałam z mamą do innego miasta. Mama miała wizytę u doktora, ja porobiłam foty, w końcu bez ludzi! Kupiłam też super buty i popłakałam się, czytając list Stephaie Meyer do fanów!

WTOREK.

Dzień wyjazdu.
Jadąc do lekarza - kardiologa - już w aucie wiedziałam, po prostu to czułam, że odpowedzi na moje zdrowie nie dostanę.
Zasady bezpieczeństwa przestrzegane, dezynfekcja rąk, maski i rękawiczki, podpisanie zaświadczenia, że tego dnia przebywałam na terenie budynku i długie czekanie. Gdy już w końcu udało mi się wejść do gabinetu, kilka badań i kolejne 30 minut czekania, aż mnie zawołają.  Doczekałam się. Wchodzę do gabinetu z wielką czarną 3 na drzwiach, siadam na krześle i przeprowadzam wywiad, a raczej to Pani przeprowadza go ze mną. Wiecie co? Czekałam ponad pół roku na kilku miutową wizytę i co się dowiedziałam? NIC. Za to dostałam zalecenia, abym sama badała sobie puls, ciśnienie, zapisywała to i dwie kolejne wizyty do lekarza, na które będę czekała tylko  pół roku. Jak dobrze pójdzie i dożyję tego czasu to będę szczęśliwa. Po lekarzu stwierdziłyśmy z mamą, że mamy ochotę na włoskiego loda, ale tak wyszło, że wylądowałyśmy w restauracji i zamówiłyśmy pizze. Wpadłam na genialny pomysł, że kupię mojemu wrednemu bratu na urodziny chomika, o którego bardzo prosił mamę, więc po odebraniu pizzy, poszłam do sklepu obok i zapytałam o całe wyposażenie z chomikiem. Stwierdziłam, że się zastanowię i jechałyśmy do domu. Gdy już wyjeżdżałyśmy z miasta, kazałam mamie zawracać, bo: "A co mi tam, kupię mu chomika".
Mama niedowierzała, ale zawróciła i takim sposobem 15 minut później mój portfel  był szczuplejszy o ponad 100zł, a ja cięższa o kilka gram w postaci małego, włochatego chomiczka. To był najlepszy wybór, jakiego dokonałam. Mały gryzoń był takiii uroczy. Zresztą sami zobaczcie.

Sama nie wiem, co mnie do tego skłoniło, ale spokojnie to nie koniec spontanicznych decyzji.
Może byłam załamana swoim zdrowiem, może chciałam mimo wszystko sprawić bratu przyjemność, a może jedno i drugie.
Do domu przyjechałam, chomika wręczyłam - co prawda kilka dni przed urodzinami - młody się ucieszył, a ja razem z nim. Zjedliśmy pizze, posprzątaliśmy i pobiegłam na górę do sypialni. Wygrzebałam z szafy farbę do włosów kupioną kilkanaście dni wcześniej i poprosiłam mame o pomoc. 20 minut później z platynowego blondu stałam się ciemną brunetką - again.
Wiecie co? Nadal do mnie to nie dociera.
Nałożyłam maskę na włosy, zawinęłam je w ręcznik i ubrana od góry w piżamę, wyszłam na dwór do auta, którym pojechałam do siostry - tak w ręczniku - tak, mieszkam w samym centrum mojej miejscowości - tak powtórzyłabym to, bo w tamtej chwili miałam w nosie, co sobie ktoś pomyśli.
Myślicie, że to koniec? HAHAHA. Później pojechałam do biedronki z maską na głowie i miny ludzi były bezcenne.

ŚRODA.

Dzień, w którym prawie umarłam - nie no żart.
Ale wpadłam prawie do studni.

Jakoś późnym porankiem, poszłam z mamką na ogródek, bo już kilkakrotnie to odstawiałyśmy. Obiecałam jej pomóc, plus chciałam skorzystać z nawet ładnej pogody. Mama zajęła się swoim zajęciem - kwiaty, warzywa, owoce - a ja w tym czasie nabierałam wodę ze studni do baniaków, żeby łatwiej było podlewać  roślinki. Muszę przyznać, że nie sądziłam iż napełnione wiadro będzie aż takie ciężkie, hahah.
Jak się zahwiałam tak w ostatnim momencie odskoczyłam od dziury, tym samym ratując się przed upadkiem, a mama mówiła: "Tylko tam nie wleć".
Humor miałam zaskakujaco dobry, dopóki nie usiadłam do znienawidzonych zadań z matmy, które odbierają mi chęci do wszystkiego. Wtedy na "Ratunek" przyjechał mój chłopak i przywiózł  ulubioną czekoladę, po której od razu byłam szczęśliwa. Mogłam pokazać mu jakiego chomika wybrałam i jak się okazało, bardzo mu się spodobał!
Resztę wieczoru spędziłam na sprzątaniu szafy, planowaniu dnia następnego dobrej książce.



CZWARTEK.

Powiedzcie mi jak to jest? Planuję wstać o 8, mam rozpisane wszystko co chcę zrobić, ale jak tylko otworzę oczy, to zaraz je zamykam  idę spać na kolejne kilka godzin. Gdy nie planuje nic, to w ciągu jednego wieczora potrafię zrobić wszystko to, co chciałam zrobić w tydzień.
Jak się domyślacie, moje plany jakoś specjalnie nie wyszły, a już na pewno nie wszystkie. Zamiast o 8, wstałam o 10. Przynajmniej od razu zabrałam się za odkurzanie i ścieranie kurzu. Pościeliłam łóżko, opublikowałam fotkę na nowego IG - zapraszam i dopiero wtedy zawitałam do toalety, pod prysznic.  Następnie śniadanie, później próbowałam  przyzwyczaić kota do chomika, ale chyba to nie wyjdzie za bardzo, haha. Mimo to nikt nikomu krzywdy nie zrobił, ale za to chętnie się przyglądał. Napisałam trzy posty na bloga, które miałam już stworzyć dawno, teraz jestem w trakcie pisania tego i jak dotychczas, z moich planów i zadań wykonałam dwa. Co prawda mam jeszcze kilka godzin,  ale chęci brak. Narazie zostawiam tu  Was i wrócę z updatem wieczorem. Jak myślicie, uda mi się coś zrobić przez ten czas?
Zaraz się przekonacie - no cóż, ja za kilka godzin.

Kilka godziń później, a ja zrobiłam chyba wszystko. Wzięłam się w garść i zaczęłam od sprzątania pokoju. Pół godziny później robię arkusz z matematyki - kilka zadań. Ok 17.30 dzwoni mama z piętra niżej i pyta, czy idziemy na spacer, więc ubieram się, zakładam maskę i wychodzę. Wieczorem nie tracę sił i zabieram się za pisanie kolejnych postów na bloga, oglądam film pt. "Zabawa w chowanego" braci Sekielskich, wychodzi z tego tylko poirytowanie, więc na koniec dnia zaparzam sobie rumianek, biorę książkę do ręki, otwieram okno i odpoczywam.

PIĄTEK.

Tutaj się dużo rozpisywać nie będę, bo chcę zostawić ten dzień dla siebie.
Ale dwie rzeczy z niego chętnie tu zostawie.
Po pierwsze: zrobiłam dwa tatuaże.  Na żebrach i na ręce. I to z własnego projektu! Sama naszkicowałam i teraz mam na ciele coś od siebie.
Po drugie: widziałam malutkiego kotka, którego mogłam podziwiać i głaskać i to było takie urocze.

A Wam jak minęło kilka tych dni? 

Robiliście coś ciekawego? Możecie podzielić się w komentarzach, a ja chętnie poczytam!

Miłego dnia dla Was xoxo

Niallerkaa.