Produktywność, a raczej czemu nagonka na nią jest szkodliwa.

października 21, 2021

Produktywność, a raczej czemu nagonka na nią jest szkodliwa.

Hej, hej kochani!
Dziś przychodzę do Was z pogadanką, której dawno u mnie nie było. 

W tym poście poruszę temat produktywności,  a raczej tego, jak nagonka na bycie produktywnym jest szkodliwa.

Jeszcze kilka lat temu uważałam, że byciem "leniwym" jest w porządku.  Dawało mi to ogromne szczęście. 
Cieszyłam się z tego, że mogę poleżeć cały dzień na kanapie, oglądać od rana do wieczora serial - w tamtym momencie z Kamerą u Kardashianów - upychać się dobrym jedzeniem i w między czasie odpisywać na śmieszne wiadomości przyjaciół na messengerze. Wieczorem wchodziłam na skype i spędzałam tak kolejne godziny ciesząc się towarzystwem bliskich mi osób.  Na koniec dnia brałam długą, relaksującą kąpiel i z wielkim uśmiechem na twarzy kładłam się spać.  Wypoczętą i spełniona minionym dniem. W inne dni wychodziłam na potajemne randki, a w jeszcze inne tylko spałam. 
I wiecie co? Byłam mega szczęśliwym człowiekiem.  Nie miałam poczucia, że robię coś nie tak, że marnuję swój cenny czas i najlepsze lata mojego życia na leniuchowaniu.
Aż do momentu, gdy "na rynek" wkradł się temat produktywności i zaczął zyskać światową popularność.
Każdy zaczął mówić jak ważne jest robienie czegokolwiek, że nie warto być kanapowcem. Pojawił się nacisk na idealne życie, na robienie masy rzeczy w ciągu doby. Według niektórych trzeba spać minimum 8h dziennie, ćwiczyć, medytowac, zdrowo się odżywiać, pracować, rozwijać się, mieć zawsze czysty dom, samemu gotować, zawsze wyglądać nienagannie i oczywiście wykonać 50 etapową rutyne twarzy.
Przez całą tę nagonkę sama zaczęłam myśleć o tym, że POWINNAM zrobić coś ze swoim życiem. Powinnam wdrożyć te wszystkie rzeczy do swojego dnia.
Zaczęłam się więc starać.  Wcześnie wstawałam, później ograniczyłam ilość snu, bo przecież doba jest za krótka na robienie tych wszystkich rzeczy, jak najmniej siedziałam bez ruchu, ciągle zabierałam się za nowe rzeczy.  Czytałam, malowałam, pisałam, gotowałam, sprzątałam, organizowałam i tym podobne. Zabierałam się za nowe rzeczy i ciągle sobie ich dokładałam, żeby być bardziej produktywnym.
I o ile dawałam radę to tak ciągnąć przez kilka miesięcy w końcu mój organizm zaczął się buntować. Zbyt mała ilość snu powodowała bóle głowy, zawroty, mdłości, mdlenia. Ciągle chciało mi się spać i wyglądałam bardzo źle.
Czytanie, malowanie i pisanie zaczęło mnie odpychać, bo czułam, że MUSZĘ to robić. Tak jak sprawiało mi to zawsze przyjemność, tak teraz mnie do tego w ogóle nie ciągnie. 
Nie potrafię powiedzieć w spokoju i odpocząć gdy chcę lub gdy tego potrzebuję.
Cały czas mam w głowie, że powinnam coś zrobić, że muszę zmienić swoje życie na lepsze, coś do niego wprowadzić, muszę być taka jak te wszystkie osoby, które nagłośniają całą tą produktywność.
Te myśli towarzyszą mi bezustannie, gdy leżę, gdy gram z chłopakiem w gry, gdy na chwilę usiądę, gdy gotuję, gdy oglądam serial lub gdy coś czytam.
Jest to strasznie męczące bo przez to nie odpoczywam nigdy. Nie korzystam też z czasu, który akurat mam. I choć potrafię zrobić dosłownie wszystko ze swojej listy TO DO to i tak nigdy nie mam spokojnej głowy i ciągle uważam, że to co zrobiłam jest niewystarczające. 
Ale kurde, czy to ma sens?? Oczywiście, że nie.
Bo po co mi produktywność, gdy w zamian straciłam swoją radość? Po co mi to było skoro z uśmiechniętej buzi, zrobił mi się grymas niezadowolenia. Po co mi to skoro ze spokoju w głowie przeszłam w chaos, sztorm i tsunami?
Czy było warto?
Definitywnie nie.
Powiem Wam tyle. Róbcie to co sprawia Wam przyjemność.  Nie idźcie ślepo w to co teraz jest POPULARNE. Jeśli sprawia Wam przyjemność leżenie w łóżku, oglądanie seriali i upychanie się jedzeniem to Róbcie to!
Jeśli sprawia Wam przyjemność spanie cały dzień, śmiało!
Jeśli sprawia ci przyjemność robienie tysiąca rzeczy w ciągu dnia to super, ale nie narzucajmy innym swojego trybu życia, bo każdy ma prawo czuć się dobrze z tym co robi.
Ja ogromnie żałuję, tego, że starałam się być taka jak inni. Teraz nie umiem w spokoju odpocząć, w ogóle nie umiem tego zrobić. 
Straciłam radość z ulubionych rzeczy i praktycznie nie cieszy mnie już nic.
Ale od jutra zaczynam rezygnować z presji społeczeństwa.  Małymi krokami będę szła po swój spokój i harmonię.  Będę korzystać z chwil i tego co w danym momencie robie.  Będę robiła to, na co mam wielką ochotę
I Wy też to zróbcie!
Pamiętajcie, że Wasze życie nie jest gorsze tylko dlatego, że się wyróżnia od tego co jest na czasie. Ważne żebyście Wy byli z tego zadowoleni.

A skoro nie jesteś zadowolony ze swojego życia, to powiedz mi, do kogo się porównujesz i po co to robisz? 

Odpoczywajcie dużo i róbcie to co kochacie! ❤