Dlaczego lubię być sama..

kwietnia 17, 2022

Dlaczego lubię być sama..

 Hej, hej kochani!

Ostatnio zauważam, czy to wśród znajomych, czy w Internecie, że pojawiają się "pretensje" do osób, które wolą spędzać czas sam na sam ze sobą, niż wychodzić gdzieś ze znajomymi. 

Jako, że taką osobą stałam się ostatnio ja, chciałabym tutaj rozwinąć ten wątek z mojego punktu widzenia. 

Dlaczego lubię być sama ze sobą?

Najważniejsze jest zrozumienie tego, że nie jestem SAMOTNA. Jestem po prostu samowystarczalna i moja obecność w zupełności mi wystarcza. 

Lubię ciszę, więc gdy jestem sama, mogę do woli się nią rozkoszować. 

Lubię siedzieć w swojej głowie, lubię się zamyślić i być pogrążona w moim małym świecie. Gdy jestem sama, dbam tylko o siebie, o swój komfort i robię to na co JA mam ochotę, nie chcę się przejmować osobami obok. 

Lubię pomyśleć nad sprawami, które miały miejsca kiedyś i o tych które mogą, a nie muszą się wydarzyć. 

Mogę porobić to na co JA mam ochotę, mogę zająć się swoimi pasjami, mogę zacząć coś nowego. Mogę zająć się swoim życiem. Jest tyle fajnych opcji do robienia, kiedy ma się czas tylko dla siebie. 

To nie znaczy, że nie lubię, czy nie potrzebuję ludzi w swoim życiu. To znaczy, że nie potrzebuję ich jako stałej układanki, jak czegoś, bez czego nie potrafię poprawnie funkcjonować. Chcę, żeby ludzie byli dodatkiem do mojego życia, a nie moje życie dodatkiem do nich. 

Kiedyś nienawidziłam siedzieć sama ze sobą. Nienawidziłam siebie. Codziennie z kimś pisałam/rozmawiałam/widziałam się. Porzucałam siebie dla innych, robiłam coś wbrew sobie, aby zadowolić kogoś innego. Nie dbałam o to, jak ja się z tym czuję, moim jedynym celem było uszczęśliwianie osób. Dlatego mam za sobą kilka niechcianych pocałunków, zpapranych rozmów, stracony czas i ogromny smutek, ból i gniew w sobie, z którym walczę każdego dnia i z którym przyjdzie mi się zmierzyć jutro, pojutrze i być może do końca życia. 

Zrozumiałam, że nie mogę poświęcać się dla osób, które są tak mało ważne dla mnie.

Dla osób, które przez cały rok potrafią się nie odzywać dopóki ty tego nie zrobisz, a potem oczekują, że rzucisz wszystko i poświęcisz im swój czas. Nie mogę dawać im całej siebie, gdy oni zaledwie rzucają mi swój okruch. Zrozumiałam w końcu, że muszę  się od tego odciąć i zająć się akceptacją i miłością do samej siebie. Jeśli pokocham siebie, to w końcu będę w stanie poznać osobę, która będzie chciała ukraść dla mnie gwiazdkę z nieba. Zrozumiałam, że muszę oderwać się od tego wszystkiego, aby w końcu spotkać na swojej drodze osoby godne mnie. Spotkałam. Mogę policzyć je na palcach jednej ręki i uważam ich za największy skarb. Dlatego zerwałam niesprzyjające mi znajomości i zostałam sama. (no prawie) 

Z każdym dniem budowałam swoją pewność siebie, otaczałam się miłością. 

Spędzanie czasu sam na sam pozwoliło mi zrozumieć siebie, to co lubię, co mi się podoba, z czym i kim czuję się dobrze. Słuchałam swojego serca nie opinii innych, nawet bliskich. Często oznaczało to, robienie czegoś wbrew wszystkim, ale to była moja decyzja, ja ją podjęłam i ja ponosiłam jej konsekwencje. 

Wiecie co? Nie przestałam. Mimo kilkuletniej walki o samą siebie, z każdym dniem walczę dalej, żeby było jeszcze lepiej, a myślę, że już jestem na samym szczycie. 

Kocham siebie, uważam się za wartościowego człowieka i zajebistą laskę. Kocham moje ciało takie jakie jest. Pozwalam sobie eksperymentować z ciuchami, włosami, makijażem i wszystkim innym na co mam ochotę. Jestem taka szczęśliwa! 

Każdy dzień tego roku z osobna jest bardziej przepełniony szczęściem niż wszystkie razem wzięte z tamtego okresu. 

Dlatego wybacz, jeśli wybieram SIEBIE, a nie CIEBIE, ale to ja byłam ze sobą przez te wszystkie złe dni. Wybacz, że nie mam ochoty na inne osoby, ale dobrze mi jest tak jak jest, w mojej małej strefie komfortu. Wybacz, że to ja chcę podjąć decyzję dotyczącą mojego czasu wolnego, który jest ograniczony, a nie pozwalam decydować za mnie, Wybacz, ale nie jest mi przykro. Wcale. 

Nie chcę robić coś wbrew sobie, więc jeśli czuję, że nie dam siebie w 100% na spotkaniu, to nie chcę psuć sobie, ani tobie dnia. 

Chcę czerpać przyjemność ze spotkania z tobą taką samą jak ty ze mną, dlatego muszę być tego pewna, zdecydowana. 

Zaczęłam się kierować pewną zasadą w życiu. 

Jeśli nie możesz powiedzieć w 100% TAK, powiedz NIE.

Odkąd ją wprowadziłam do swojego życia, jest o wiele lepiej. 

Dlatego też nie gniewajcie się na swoich znajomych o to, że nie mają ochoty się z Wami spotkać, akurat wtedy kiedy wy ją macie. 

Nie obrażajcie się o to, że lubi pobyć sama ze sobą. 

Nie oceniajcie, że z nikim nie wychodzi. 

Może właśnie wtedy ta osoba czuje się najbardziej komfortowo. 

A Wy wolicie spędzać czas w towarzystwie swoim, czy innych? 

Pozdrawiam Was wszystkich gorąco, miłego dnia Wam życzę i spokojnych Wesołych świąt, kochani! 

Nialle ❤