Kłębek myśli 😬

stycznia 17, 2020

Kłębek myśli 😬

Dawno tutaj nie było moich myśli życiowych, więc w końcu nadszedł ten czas, aby wszystko wylać na "papier". Wiecie jak to jest, jeśli człowiek kumuluje natłok rozkmin w głowie, to później spać nie może po nocach, a mnie już rozbolała głowa od tego myślenia i nawet tabletka nie pomaga, a musicie wiedzieć, że tabletki jem tylko wtedy, gdy naprawdę jest źle.
Do rzeczy Sandra.

Od dłuższego czasu widzę na różnych portalach społecznościowych fale hejtu, a z drugiej strony tych, co każą się nim nie przejmować.
Tak mi się coś nasunęło i zaczęłam analizować.
Bo wiecie, ludzie hejtują, bo są hejtowani, albo po prostu zazdroszczą.
Ale wiecie, co mnie śmieszy najbardziej?
To, że taka osoba x, skomentuje -oczywiście w Internecie- osobę y, w sposób bardzo niemiły, po czym żali się osobie z, że inni są dla niej źli.
Skoro sam/a jesteś hejterem, to spodziewaj się, że inni też Cię będą obrażać.
W ogóle, czy możecie mi wytłumaczyć, co taka osoba ma w głowie, że postanawia napisać naprawdę okropne rzeczy komuś innemu? Czy na przykład doczepić się, że dziewczyna ma inaczej zrobione brwi. Co to da, że napisze ktoś chamski komemtarz? Sprawi tylko przykrość, więc jeśli nie masz nic dobrego do powiedzenia, to po prostu się zamknij.
Jeśli chodzi o tą zazdrość.. zauważyłam, że ludzie podcinają innym skrzydła, dlatego że ktoś w siebie wierzy. Kiedy jakaś dziewczyna totalnie siebie nie akceptuje i wypisuje różne teksty typu "jestem brzydka, nie lubię siebie", jej obserwatorzy napiszą, że jest piękna i napisała głupoty.
Ale gdy tylko ta sama dziewczyna w końcu dostrzeże w sobie piękno, poczuje swoją wartość i będzie się z niej cieszyć i szerzyć to wśród tłumu, ten tłum nagle jej dokopie i podetnie skrzydła, pisząc różne obrzydliwe rzeczy.  Dlaczego tak robią?
Jestem człowiekiem szczerym i jeśli ktoś zapyta mnie "Jak wyglądam w tej sukience?", to odpowiem to co myślę, ale jeśli ktoś mnie o zdanie nie prosi, a coś mi się nie podoba i wiem, że nie powiem nic dobrego, to po prostu nie mówię nic.
Nie szerzmy nienawiści.

Druga sprawa.
Tolerancja, a raczej jej brak, czego nie potrafię zrozumieć.
Ale do tego wrócę za chwilkę.
Najpierw chciałam was zapytać, czy wy też zauważyliście ostatnio "modę" na bycie homoseksualnym? Nie wiem, czy wśród nas jest faktycznie tyle homoseksualistów, czy po prostu ludzie udają dla fejmu?
Jeśli pierwsza opcja jest prawdziwa, super, nie mam nic do tego, cieszę się, że ludzie są szczęśliwi, ale jeśli jest to udawane tylko po to, aby zyskać jakąś popularność, to naprawdę współczuję głupoty.
Chyba najbardziej w kwestiach sporu internetowych wkurza mnie temat orientacji seksualnej.  Czy hetero jest dobre, a homo złe, czy homoseksualizm powinien istnieć?
Ludzie, czy wy nie macie innych problemów?
Szczerze mam to gdzieś, kto jakiej jest orientacji.  Nie obchodzi mnie, czy osoby tej samej płci są razem, czy oddzielnie.
Dla mnie, liczy się tylko miłość.  Wystarczy, że człowiek obdarzy drugą osobę miłością i ja się bardzo cieszę.  Szczerze? Człowiek mógłby nawet ożenić się z kotem i jeśli jest tam miłość, to będę to popierać i szanować.  Przede wszystkim liczy się szacunek.

Rozumiem nie tolerować głupoty, czy znęcania się nad zwierzętami, ale nietolerancja ze względu na to, kto kogo kocha, jest żałosna.

Powiem wam tak, najpierw to my  patrzmy na  siebie, doskonalmy swoje wady i zalety, a po "najpierw" nie ma żadnego "później", bo nie będzie czasu.


Od kilku miesięcy pracuje nad sobą intensywnie, choć metodą małych kroczków i nigdy nie czułam się psychicznie lepiej niż teraz. Kiedy zaakceptowałam swoje wady, mówię sobie, że jestem taka, jaka powinnam być, że jestm piękna, że mam prawo popełniać błędy, a nawet się bać.  Pokochałam siebie, a dzięki temu mój związek też się umocnił.

Życzę Wam wszystkim, żebyście i wy zaakceptowali siebie, uwierzyli w swoją siłę, bo skoro przez kilka lat wierzyliście w świętego Mikołaja, to dlaczego nie możecie uwierzyć w siebie?
Idźcie do lustra, powiedzcie sobie, że jesteście piękni i powtarzajce to każdego następnego dnia, do momentu aż w to uwierzcie, a później, gdy już to nastąpi, uśmiechajcie się dużo do siebie.
Na początku może być to trudne, wiem bo sama przez to przeszłam, ale z każdym dniem będzie to łatwiejsze, aż w końcu stanie się to najnaturalniejszą rzeczą w waszym cudownym życiu.