Watermelon Sugar 🍉

września 06, 2020

Watermelon Sugar 🍉

 

Nie było mnie tutaj przez jakiś czas i kurde jak to szybko zleciało! 

Powiedzcie mi jak to jest, że przyjemne chwile mijają jak za mrugnięciem oka, a te przyjmne wloką się niemiłosiernie? 

Zniknęłam na ponad miesiąc totalnie nie planując tego. W pewien piątek zapomniałam opublikować post, w następny nie miałam weny, w kolejnym nie miałam czasu, w inny dzień nie miałam sił na nic poza spaniem. Nim się zorientowałam minęło trochę czasu, a ja jakby na siłę piszę tutaj te wypociny, bo wiem, że jak nie zacznę to już nigdy nie wrócę. Na siłę? Dlaczego? 

Nie w sensie, że nie chcę, bo chcę, ale trudno jest po takim czasie napisać cokolwiek, co miałoby sens. A wiecie, że początki zawsze są trudne, a potem już leci z górki.

Myślę, że chciałam też odpocząc trochę od tego co robię monotonnie. Bo jak wszyscy dobrze wiemy, odpoczynek dobrze robi i ważne jest, aby na niego sobie pozwolić, nawet od rzeczy, które lubimy robić. Tylko po to, żeby robiło nam się je jeszcze przyjemniej. Także ja odpoczęłam i już tęskniłam za wylewaniem myśli na klawiaturę! Wracam! 

Z kilkoma pomysłami, ze świeżym umysłem i chęcią do życia, bo chcę coś zmienić. 

Dzisiaj będzie ogólnikowo i o niczym konkretnie, bo muszę na nowo nauczyć się pisać, hhahah. Może spróbuję wam opisać co przez ten czas robiłam i jakieś moje przemyślenia?

Jeśli jesteście ciekawi, to zapraszam i dzięki, że tu jesteście!

No to tak. Przyjmijmy, że nie było mnie miesiac. Przez ten czas dużo pracowałam, mało spałam, mało jadłam i jeszcze mniej odpoczywałam. 

Wracałam wypompowana, więc po prysznicu i szybkiej kolacji kładłam się spać, przez co ani internetu, ani książki nie widziałam na oczy. Dopiero wczoraj nadrabiałam wasze posty!

W dni wolne, jak się domyślacie spędzałam czas z chłopakiem i dużo spałam. Jednak ranna zmiana do pracy nie jest dla mnie i zdecydowanie preferuję nocki, które zresztą lada moment zaczynam. 

Jestem bogatsza o dwa tatuaże, tytuł technika i grzywkę sięgającą mi do brody. A wiecie jak spontaniczne ją ciachnęłam? Hhahah. 

Wyszłam z pod prysznica, chwyciłam nożyczki i ciach poszło za daleko, bo miałam uciąć jedynie centymetrów kilka, ale to nic. Mimo, że niezbyt przekonana do niej byłam tego samego wieczoru, to już na drugi dzień rano się w niej zakochałam, bo mała zmiana sprawiła mi frajdę i lepsze samopoczucie. Więc jeśli chcecie coś zrobić, to to zróbcie nie zważając na konsekwencje. Ja zaczęłam tak robić i mam grzywkę i tatuaż, który po prostu chciałam i zrobiłam go sobie w miejscu, w którym w sumie nie chciałam nic mieć, ale żyje sie raz, więc robię sobie trochę na złość, a trochę badam swoje granicę w tym wszystkim, a tak tylko przypomnę, że jestem chorą perfekcjonistką i wszystko co nie jest takie jakie powinno strasznie mnie wkurwia! (Przepraszam za przekleństwo, ale inaczej nie opiszę mojego stanu. Mogłabym użyć słowa wkurza/denerwuje, ale to nie brzmi właściwie). Także jak widzicie walczę ze swoim natręctwem w najgorszy albo najlepszy możliwy sposób i robię sobe na złość! Ale spokojnie, tatuaż mi sie podoba i nie jest tak, że patrzę na niego i chcę żeby zniknął, co to to nie. 

Satysfakcja jednak jest, że mam kontrolę nad moimi dziwactwami i to ja nimi rządzę, a nie oni mną. Także jestem chyba na wygranej. 

Co tam jeszcze się u mnie działo? 

Kupiłam nowe lustro, tym razem większe, ale bez ramy, bo z było dwa razy drożej, a stwierdziłam, że i tak o lustro chodzi i o moje odbicie, a w ramie przecież się nie zobaczę, bo ona jest tylko od tego, żeby ładnie wyglądać, także teraz wyglądać będę ja, a czy ładnie, czy nie to przekonamy się sami w zależności od dnia i jego pory. 

Żeby nie było, że jestem samolubna, bo nie jestem, to kupiłam chomikowi nową klatkę, full wypas, ja wam mówię. Chyba się w niej zakochał, bo jego domek jest niczym willa i mały gryzoń mieszka lepiej niż ja, jedzenia też ma pełno, także ma prawo myśleć, że jest królem. Tak mu się ten domek spodobał, że teraz rzadko mi się szanowny chomik pokazuję, a gdy już "siłą" go wyciągnę, żeby na rękach potrzymać, żeby nie zdziczał, to obrażony i siedzi jak za karę. Chyba myśli, że jak już urósł i chate swoją ma, to nikt mu nie jest potrzebny, że niby taki dorosły.

(Przepraszam Was za dzisiejszy styl pisania, ale jakoś mi tak fajnie się piszę i może trochę Was to rozbawi, jeśli nie to trudno, a jeśli Was to irytuje to przepraszam)

Mogę Wam też powiedzieć, że przyszły chłodniejsze dni, porywiaste wiatry, zimne deszcze, a ja już poczułam się jak jesienna dziewczyna i takiego powera dostałam, że o ja cię! Swetry z zakamarków łóżka wyciągnęłam, letnie ciuszki zakopałam, wielki kubek na pyszną herbatę kupiłam, samej herbaty zapas zrobłam, szal do płaszcza wyciągnęłam i tak czekam na kalendarzową jesień, bo jak wiecie to moja ulubiona pora roku i po prostu ubóstwiam ten klimat! Bardzo dobrze się w nim odnajduję  i po prostu czuję się jak ryba w wodzie. I nie ważne, czy deszczowa jesień, czy ta słoneczna, bo kocham obie wersje i czekam z niecierpliwością. W tym roku poszłam o krok dalej i kupiłam nawet nową pościel co się ładnie będzie na łóżku prezentować, a i do zdjęc jako tło porobi. Mam jeszcze w planach na wypłatę kupić w końcu upragniony płaszczyk i jakieś fajne buty, co mi super będą komponować z zakolanówkami, co też w moim sercu ważne miejsce zajmują. 

Może macie jakieś propozycję, gdzie taki płaszcz mogę szukać? Jeśli tak, to błagam napiszcie mi w komentarzu! 

Z nowych dokonań to na mojej wadze w końcu pojawiła się 5 z przodu, co z moich obliczeń wyszło, że ostatni raz była ze mną chyba w pierwszej klasie gimnazjum. A przy moich 183 cm wzrostu, to mega wyczyń! Ale żeby nie było, specjalnie tej wagi nie gubiłam, samo wyszło w "praniu". Czyli z 64 spadłam do 58 w nie całe trzy miesiące. Czy to szybko, czy nie, sama nie wiem, bo nigdy się tym nie interesowałam. Po prostu dużo w pracy chodzę i w końcu nie podjadam z nudów, bo też nie mam czasu na nudzenie się. 

Kolejny update jest taki, że kaktus niestety mi zdechł i ja naprawdę nie wiem jak!

Mama mi grozi, że jak jeszcze raz jakiegoś kwiata doprowdzę do takiego stanu to tylko sztuczne mi będą zasłużone. Próbuję go ratować, ale nie wiem sama, czy coś z tego będzie. Bo wygląda na wysuszonego, ale stosowałam się do zaleceń i tak jak kazali na etykietce, tak też go podlewałam. 

Chłopak się zlitował i kupił mi na imieniny, które miałam kilka dni temu, nowego, tym razem dużego kaktusa, który skradł moje serce. Co prawda On nie wierzy w jego żywotność u mnie, ale ja mam marne nadzieję. Jeśli jednak nie uda się, to pozostanie mi po nim ładna doniczka w kaktusy właśnie. 

Tu Wam wstawiam różnice!

To chyba na tyle będzie w tym poście, bo jak widać rozkręciłam się i mogłabym tak pisać i pisać, ale nie wiem, czy po takiej długiej przerwie ktoś tu jeszcze jest i czy w ogóle chce mu się to czytać - Mam nadzieję, że tak! 

Miłego dnia Wam życzę i szerokiego uśmiechu na twarzy! 

Jakby się ktoś zastanawiał nad tytułem posta, to nie wiem dlaczego, ale w sumie ta piosenka towarzyszy mi na każdym roku od miesiąc i nooo, tak sobie to nazwałam.🍉🍉